Diversiteit als wapen tegen corona

In eerste instantie was ik heel blij met de nieuwe communicatievorm van de pas gevormde regering. We zouden samen aan één zeel trekken om de corona-crisis te beheersen. We zouden één front vormen om het virus uit te roeien, want het virus is de vijand, en niets of niemand anders. We beginnen het virus beetje bij beetje te kennen. We weten waar en wanneer het genadeloos kan toeslaan. Maar we vergeten dat we niet allemaal strijden met gelijke wapens.

De noodzakelijke kennis, informatie, economische welvaart en veerkracht om zonder meer te strijden, is ongelijk verdeeld over de mensen. Het virus slaat het hardst toe op plekken waar de kwetsbaarheid het hoogst is. Mensen met chronische ziekten, mensen in een kwetsbare sociale en/of economische situatie, oudere mensen maar evengoed jongeren. Dit zijn de mensen die we systematisch uitsluiten uit onze maatschappij – misschien niet emotioneel maar wel economisch. Dit zijn mensen die niet op de gewenste hoogte staan wat betreft welvaart, digitalisering, gezondheidskennis en veerkracht. De kloof tussen mensen die ‘passen in het systeem’ en mensen die dat niet doen is groot geworden. En net die groep mensen tracht de regering nu aan te spreken op vechtlust. Dat werkt niet.

Het front dat de regering wil vormen, bereikt vooral de middenklasse, die creatief genoeg kunnen zijn om de crisis door te spartelen zonder al te veel kleerscheuren. Het front dat de regering zou moeten bereiken is niet zo veerkrachtig en niet zo vechtlustig. Zij spreken de taal niet van economie, van gezondheid, van digitalisering. Het front dat als 1 man achter de maatregelen zou moeten staan is ontoereikend door ongelijkheid. Dit soort crisissen vraagt een aangepaste aanpak, een eigen communicatieplan en een eigen reeks maatregelen voor elke subgroep. Die aanpak moet er heel anders uitzien voor jongeren dan voor ouderen, voor kwetsbare gezinnen en alleenstaanden  dan voor gezinnen in de middenklasse, voor mensen met chronische aandoeningen dan voor mensen met een goede gezondheid. Alle mensen strijden met andere wapens, en dat is ok. Maar om echt vooruit te geraken in deze crisis, moeten we de strijd gelijkwaardiger maken, en dat vraagt doelgerichte expertise die je niet kan verwachten van 1 minister per vakgebied.

De maatschappij is divers, zeer divers. Dat is momenteel een grote zwakte, maar waarom kan het ook geen sterkte zijn? Laat mensen uit de cultuursector gemeentes helpen om op een veilige manier te werken aan veerkracht bij hun burgers. Laat mensen uit het toerisme helpen om de zorg te plannen en te verdelen. Laat mensen uit de communicatiewereld een zeer vooruitstrevend communicatieplan opstellen dat gelijkwaardig werkt naar alle mensen. Laat ons stoppen met elkaar de vinger te wijzen als het gaat over fouten, mislukkingen en vermijdbare situaties. Laten we elkaar met de vinger wijzen om aan te duiden wie wat goed kan, wie welke vaardigheid heeft en wie welk wapen kan aanleveren aan zij die het nodig hebben. Ik geloof in een front van 11 miljoen mensen, op voorwaarde dat ze alle 11 miljoen gelijkwaardig kunnen strijden.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.